Veelgestelde vragen

Bestaat er adoptienazorg en wat houdt dat in?
Onder adoptienazorg vallen alle vormen van begeleiding en ondersteuning die na plaatsing van een kind beschikbaar zijn. Die ondersteuning en begeleiding kan bedoeld zijn voor het kind, voor de adoptieouders, maar ook voor het hele gezin.
Voorlichting en advisering is de meest laagdrempelige vorm van nazorg. U kunt hiervoor o.a. terecht bij de telefonische advieslijn van de Stichting Adoptievoorzieningen en bij uw vergunninghouder.
Preventieve nazorg is gericht op het voorkomen en beperken van problemen. Voorbeelden van preventieve adoptienazorg zijn video-interactiebegeleiding en adoptieoudercursussen.
Bij curatieve nazorg is de aandacht gericht op aanpak van bestaande problemen. Begeleiding door aandachtsfunctionarissen adoptie van de GGZ valt bijvoorbeeld onder de curatieve adoptienazorg. De Stichting Adoptievoorzieningen beschikt over een overzicht van specialistische hulpverleners en kan u doorverwijzen. Ook hiervoor kunt u bellen.

Kan ik ergens terecht voor opvoedingsondersteuning?
Ja, u kunt op verschillende plekken terecht voor ondersteuning bij de opvoeding. Onze medewerkers kunnen u helpen bij het vinden van geschikte ondersteuning. Neemt u contact op met onze telefonische advieslijn, van maandag t/m donderdag van 9.30 - 12.00 uur, tel. (030) 233 03 40 of stuur een e-mail.

Onze zoon van acht jaar heeft soms driftbuien. Hij kan later niet vertellen waarom hij boos was. Wat kan ik nu het beste doen?
Boosheid is een van onze basisemoties. Uw kind moet deze op de juiste manier leren uiten, er mee leren omgaan. U als ouder moet leren de boosheid te accepteren en te (bege-)leiden. Belangrijk is mogelijke oorzaken te achterhalen. Wanneer vindt het plaats? Wat is het effect van zijn boosheid? Hoe gaat u en hij er mee om? Praat er over met uw kind. Ga na of er mogelijk eerdere specifieke ervaringen zijn geweest die angst en onveiligheid oproepen.
In de brochure ‘Boosheid en agressie gekleurd door adoptie' treft u meer informatie en tips aan.

Onze dochter van ruim zeven zit in groep drie van de basisschool. De leerkracht vraagt zich af ze wel op het juiste onderwijs zit. Zij is geadopteerd toen ze twee jaar was en had toen een achterstand in ontwikkeling, maar die haalt ze steeds meer in.
Een gesprek met de leerkracht over de invloed van een moeilijke levensstart en adoptie is de eerste stap. De Stichting Adoptievoorzieningen heeft hierover twee brochures. Deze vormen een goede basis om dit gesprek te voeren. U kunt dan tot een gezamenlijke aanpak komen zodat uw dochter op een voor haar goede wijze het onderwijs zal doorlopen. Het kan zijn dat u samen besluit tot verder onderzoek. Let er op dat dit door een hulpverlener met kennis van adoptie gebeurt. Het gaat namelijk niet alleen om haar leervermogens, maar ook om haar adoptiespecifieke situatie waarbij het sociaal-emotionele aspect niet vergeten moet worden.

Onze zoon van 14 jaar spijbelt en moet het jaar waarschijnlijk over doen. De docenten klagen over zijn gedrag. Soms steelt hij van andere kinderen. Wat kan ik het beste doen?
Hier speelt waarschijnlijk de puberteit een grote rol. Dit is meestal een lastige levensfase voor kind, ouders en school. Bij adoptiekinderen is deze levensfase vaak heftiger en roept daardoor meer problemen op. Praat met uw zoon en heb respect voor zijn mening als jong volwassene. Wat is de achtergrond van zijn gedrag? Hoe staat hij ten opzichte van zijn adoptie, u en de biologische ouders? Waarom steelt hij van andere kinderen? Vragen waar u samen met uw zoon het antwoord op moet vinden. Het kan zijn dat het niet mogelijk is om voldoende grip op de situatie te krijgen of dat een puber niet bij machte is om zijn situatie te verwoorden. Schroom dan niet om hier een deskundige bij te betrekken of om bijvoorbeeld naar een cursus voor ouders van geadopteerde pubers te gaan.

Onze dochter is nu bijna een half jaar bij ons. Ze heeft nog steeds slaapproblemen.
Veel adoptiekinderen hebben problemen met slapen. Zij verzetten zich hevig als ze naar bed worden gebracht, vallen pas in slaap als ze volledig uitgeput zijn of hebben nachtmerries. Uw dochter heeft veel nieuwe indrukken opgedaan, moet zich aan een nieuwe situatie aanpassen. Onrust en spanning kunnen de oorzaak van haar slaapproblemen zijn. Ook kan de oorzaak liggen in het feit dat uw dochter aan u gehecht begint te raken en daardoor bang is om u weer te verliezen. Het kan ook zijn dat uw kind niet gewend is aan een eigen bed in een eigen kamer. In de brochure ‘Adoptie: het eerste jaar na aankomst' vindt u meer uitleg en tips. Er is ook de mogelijkheid om video-interactiebegeleiding aan te vragen. Een adoptiedeskundige komt dan in overleg met u een aantal situaties bij u thuis op video opnemen en spreekt deze met u door.

Onze zoon van acht jaar is sinds de verhuizing van een vriendje vaak verdrietig of stil.
Een verhuizing (ook van een vriendje) is een grote verandering. Een grote verandering kan angst en onzekerheid geven. Ook kan het een hernieuwde verlieservaring van uw zoon zijn en oude herinneringen of gevoelens oproepen. Probeer er achter te komen hoe uw zoon zich voelt. Informeer op school of hij daar ook verdrietig en stil is. Misschien kan de leerkracht in de klas eens over het onderwerp verhuizing praten zodat het voor uw zoon bespreekbaar kan worden. Stimuleer uw kind zijn emoties te uiten bijvoorbeeld met behulp van een leesboekje, tekeningen of een zelfbedacht verhaaltje.

Mijn dochter van tien jaar heeft moeite om haar emoties te laten zien.
Is dit altijd zo geweest of is dit de laatste tijd? Is dit de laatste tijd zo, probeer dan de reden te achterhalen. Is er bijvoorbeeld iets gebeurd wat diep bij haar heeft ingegrepen? Dit kan het overlijden van iemand zijn, een verhuizing, wisseling van leerkracht, een vriendin waar ze ruzie mee heeft. Het kan ook zijn dat zij gepest wordt en dit niet durft te vertellen. Is zij op het moment bezig met haar geadopteerd zijn? Speelt het al langer dat zij moeilijk haar emoties kan uiten, dan is het zeker zo belangrijk om de reden te achterhalen. Het kan haar karakter zijn, maar hoe kan zij haar emoties dan toch leren uiten. Kan het te maken hebben met haar voorgeschiedenis of haar geadopteerd zijn?
Een gesprek met een deskundige kan hierin verhelderend zijn en u handvatten geven hoe verder te gaan. Voor een deskundige met adoptiekennis kunt u ons bellen. U kunt zich ook aanmelden voor een cursus voor ouders van adoptiekinderen op de basisschool.

Alles draait steeds weer om onze zoon, er is altijd ruzie. Het gaat ten koste van de andere kinderen.
Uw zoon worstelt kennelijk met een probleem en vraagt steeds weer aandacht, en dan meestal op een negatieve manier. Ga eens met een deskundige na wat mogelijkheden zijn om uit deze situatie te komen, zodat u weer een acceptabele omgang met elkaar als gezinsleden kunt hebben en om ook de andere kinderen weer aandacht te kunnen geven. Ga heel eerlijk na wat u en de andere gezinsleden nog op kunnen brengen aan energie en motivatie. Ga na wat er bij uw zoon speelt en waarom hij zich op deze wijze gedraagt. Vraag hulp bij het vinden en uitvoeren van een goede oplossing. De oplossing kan variëren van enkele gesprekken tot intensieve begeleiding, van in het gezin een oplossing zoeken tot uit huis plaatsing. Een ding staat vast, de situatie moet veranderen en u kunt hierbij heel goed gebruik maken van de mogelijkheden die de hulpverlening biedt.

Onze dochter van 17 is al een tijdje met haar adoptie bezig. Ze wil nu op rootsreis. Hoe kunnen wij en zij ons daarop voorbereiden?
Op internet is veel informatie aanwezig voor adoptieouders en geadopteerden. Verdere voorbereiding kan bestaan uit het bekijken van films over het land van herkomst, het lezen van boeken, een talencursus doen zodat er wat meer communicatie in het land van herkomst mogelijk is.
Een rootsreis is een heel belangrijk gebeuren en kan ingrijpend zijn. Hoe kan men zich voorbereiden op al de emoties die kunnen gaan spelen, op teleurstellingen, op prettige gebeurtenissen. Er zijn belangrijke vragen die beantwoord moeten worden: wil ik wel op rootsreis, wat te doen tijdens en na de ontmoeting met land en/of biologische familie? Hoe gaat een ieder om met loyaliteitsgevoelens? Wij raden u aan hier begeleiding en ondersteuning bij te zoeken. De Fiom biedt hier bijvoorbeeld de mogelijkheid toe. Voor gerichte informatie kunt u bij ons terecht.

Onze zoon van negen lijkt zich nog steeds niet goed gehecht te hebben in ons gezin. Wat kunnen wij er aan doen?
Een vraag die moeilijk algemeen en kort te beantwoorden is. Er zijn zoveel factoren die van invloed kunnen zijn op zijn gedrag. Dat u twijfels heeft bij de hechting is al reden genoeg om als ouders alert te zijn. Waar moet je op letten om te weten dat je kind goed gehecht is? In de brochure ‘Adoptie en hechting als proces' kunt u lezen welke vormen van hechting er zijn en de invloed die adoptie hierop heeft. Ook vindt u er informatie over de vraag wanneer hechting moeizaam gaat en waar u met uw vragen terecht kunt.